one.

Kiedyś ten dzień był magiczny. Czyściłam buty, stawiałam koło łóżka i z uśmiechem szłam spać . Nawet gdy wiedziałam co rano znajdę, to było tak wspanialej, inaczej iż drugi bądź trzeci rok z rzędu .Nie wiem co się dzieję, ale jeszcze nie czuję świąt. W zeszłym roku dopiero poczułam je we wigilię, a dwa lata temu- w ogóle. Tak, odliczam dni, aby upiec ciasteczka, pokroić pomarańczę, zrobić generalne porządki . I przydałby się śnieżek. Na 22 grudnia może? Byłoby tak wspaniale .


Ale powitanie beznadziejne, prawda? Nie umiem zaczynać których z kolei blogów, ale to dziwne uzależnienie. Jak nie chcę mi się chwycić za długopis wolę napisać tutaj. Wiem, że i tak nikt nie przeczyta, 
tak zawsze jest .


Od jutra z moją koleżanką (również Pauliną) zaczynamy walkę ze swoim ciałem. Nie jesteśmy głupie, aby odchudzać się na widoczne kości, żebra . Bardziej postawimy na zdrowie i dobre samopoczucie.
Jestem ciekawa co z tego wyjdzie. No cóż, muszę wymyślić jakąś motywację. Znam na tyle siebie,że nastawienie mam , ale długo bez 'kopa' nie wytrzymam. Ach, mam czas do jutra !


Od dwóch dni, prawie trzech , siedzę w domu i leczę przeziębienie. Katar to aż nie pozwala mi spać, a ból gardła nie jest mocny, ale mam chrypę. Prawdopodobnie jutro pójdę do lekarza, niech sprawdzi i wyśle mnie do szkoły. Inaczej miałabym to po prostu gdzieś, ale nie teraz, kiedy do 19 jest wystawienie ocen. Tak, marudzę. To nie nowość.

Od jutra będę wstawiała świeże, codzienne zrobione zdjęcia, aczkolwiek dzisiaj pojawią się starocie.Tak na rozruszanie. Albo nie, chwila ! Wezmę teraz aparat i pokażę moją mikołajkową zdobycz.Wypatrzyłam ją w sobotę, aczkolwiek nie chciałam wydać pieniędzy ze swojego portfela, po prosiłam o kupno swoich rodziców, od razu wykluczając im prezent na ten dzień.